บทที่ 17 แกะดำของบ้าน
“พ่อคิดว่าฝีมือใครครับ” นาทีเอ่ยถามพ่อตัวเองขึ้นหลังจากผู้เป็นพ่อได้รับคลิปจากเบอร์แปลก และมันเป็นคลิปของเวลาที่ถูกกดหัวให้กินข้าวไม่ต่างจากสัตว์เลยสักนิด
“ไม่รู้” นวินตอบกลับลูกชายออกไปเสียงเรียบนิ่ง แม้ว่าเขาจะไม่ได้รักเวลาอย่างที่พ่อคนหนึ่งควรจะรักลูก แต่เขาก็ยังเหลือสำนึกของความเป็นพ่อที่พอเ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 คิดว่าตัวเองสำคัญ
2. บทที่ 2 ไม่ใช่คำขู่
3. บทที่ 3 ลักพาตัว
4. บทที่ 4 มันจบแล้ว
5. บทที่ 5 ตายทั้งเป็น
6. บทที่ 6 ไม่ได้ความหมาย
7. บทที่ 7 ช็อก
8. บทที่ 8 จัดฉาก
9. บทที่ 9 ยังรู้สึก
10. บทที่ 10 แก้แค้น
11. บทที่ 11 ล่าม
12. บทที่ 12 แฟนเก่า
13. บทที่ 13 ได้ความสะใจ
14. บทที่ 14 ความอัปยศ
15. บทที่ 15 ความอับอาย
16. บทที่ 16 รับกรรม
17. บทที่ 17 แกะดำของบ้าน
18. บทที่ 18 ไม่มีใครต้องการ
19. บทที่ 19 ไม่มีอะไรต้องเสียใจ
20. บทที่ 20 ความเจ็บปวด
21. บทที่ 21 ฐิทิในใจ
22. บทที่ 22 เดินเข้าหาความตาย
23. บทที่ 23 จบไปนานแล้ว
24. บทที่ 24 ขอได้ไหม
25. บทที่ 25 ความอ่อนโยน
26. บทที่ 26 ความจริง
27. บทที่ 27 ยอมรับเรื่องในอดีต
28. บทที่ 28 พิสูจน์
29. บทที่ 29 เดินมาถึงจุดนี้แล้ว
30. บทที่ 30 ไม่เลือกเธอ
31. บทที่ 31 ห่างกัน
32. บทที่ 32 ไม่เคยลืม
33. บทที่ 33 ลูกสาว
ย่อ
ขยาย
